Sessieverslagen

Goldbrau - 24-aug-2007

Dominique

Ik huppel vrolijk en spelend door het leven. Nochtans drink ik geen alcohol. Toch heb ik onlangs meerdere cafés gerund, grote brouwerijen bestuurd en het bloed onder de nagels van enkele vrienden-bierkenners gehaald.
We hebben Goldbraü gespeeld.

Lokatie: De Speeldoos Aarschot
Datum: 24/08/2007 – helder zicht – lekker veel volk op de club – gezelligheid troef
De protagonisten:
– de bierkenners (maar toch nuchter): Marc, Bart, Steven
– de bierleek (uiteraard nuchter): Dominique

Zes biertenten of cafés of drankgelegenheden of oorden des verderfs, vul het zelf maar in. Ze staan centraal afgebeeld op het spelbord, samen met hun, in het begin toch, uiterst bescheiden terras. Dat wordt dringen. Daar omheen vier brouwerijen, als sirenen lonkend naar de meest lucratieve oorden des verderfs (mijn invulling) om er winstgevende contractjes mee af te sluiten. Aandelen onder de vorm van kaarten van elk naast het spelbord. Briefjesgeld eveneens. Houten hekjes voor de uitbreiding van onze terrassen houden we plaatsklaar, net als de houten blokjes in onze eigen kleur waarmee we onze aandelenparticipaties in de verschillende oorden des verderfs en de brouwerijen aangeven. We hebben ook pionnetjes in voorraad die we gaan gebruiken om her en der de baas te spelen (dàn zijn we er graag bij hoor, als we in plaats van "die van ons" zelf eens de broek mogen aantrekken). Nog even de dronkelap en de knappe serveerster op hun startposities en we zijn vertrokken.

Naar waar? Ik hoor het u al vragen. Wel, spelliefhebber. Naar de overwinning. Ik ben er al dikwijls naartoe vertrokken maar dat eindstation is toch zo moeilijk te bereiken. Het merendeel van de ritten kom ik nooit aan. Enfin, ook vandaag was ik gelukkig niet alleen, er waren drie medepassagiers in station "Ge Weet Waar Ge Vertrekt Maar Niet Waar Ge Aankomt".

Ik begon al met een handicap. Kijk, mijn tegenstanders hadden zich uiteraard hangend aan allerhande togen intensief kunnen voorbereiden op dit spel. Ondergetekende, als geheelonthouder, stond hier met lege handen, of beter: een lege buik. Bierkennis was bij mijn concurrenten ook duidelijk aanwezig, ondergetekende kent amper het verschil tussen een donkere Leffe en Spa Blauw. Maar uitdagingen uit de weg gaan? Ik? Mister Mississippi? De Dappere Van Diest? Droom eens verder, zeg!

We kiezen onze acties door drie van onze keuzekaarten op hand te nemen en er eentje gedekt af te leggen. Als we dat allemaal hebben gedaan leggen we ze open en worden ze in een vaste volgorde afgewerkt. Eerst worden de uitbreidingen van de terrassen onder handen genomen, daarna wisselen de bazen en contracten eventueel van plaats en als laatste kunnen aandelen worden gekocht (of eventueel bewegingskaarten voor de dronkelap en de knappe serveerster). Als je het geluk hebt de enige te zijn die een bepaalde actiekaart heeft gekozen mag je de actie twee keer doen of je krijgt bij de aankoop van kaarten korting.

Bart schoot als een komeet uit de startblokken. Zorgde al snel voor indrukwekkende participaties in verscheidene cafés (zijn invulling) en brouwerijen. Marc bleef niet achter en Steven en ondergetekende probeerden aansluiting te vinden, zij het niet zonder enige moeite. Terrassen werden vergroot, de dronkelap begon erop rond te zwalpen, onze zorgvuldig opgebouwde reputatie en indrukwekkend klantenbestand de grond in borend. De knappe serveerster (een Jacques Vermeiere-achtig type met een snor) compenseerde op haar beurt haar lelijkheid met een gezonde overdosis werklust zodat de centjes bij haar werkgever begonnen binnen te stromen.

Het is een wedstrijd. Drie weken hebben we om te laten zien wie de beste is, wie op het einde het meeste geld in kas heeft. Na elke week een payday, daar moeten we het mee doen. Na de eerste payday moest Bart al stilaan aan een bestelling van een tweede brandkast gaan denken. Marc ging als een volleerde Zoetemelk (Zoetebier?) in het wiel hangen en Steven en ik hadden het gevoel dat we er in een soort waaier werden afgereden Geen nood, er kwamen nog twee "kassakassa-momenten".
De tweede ronde bouwde Bart zijn imperium nog verder uit. Hij speelde het heel slim door uiterst creatief om te gaan met zijn handkaarten. Brouwerijen en cafés wisselden even snel van eigenaar als een lingeriemodel van onderbroeken en bespeurden wij daar niet een kleine inzinking van Marc, De Aalvlugge Van Aarschot?

Na de tweede telling waren we er zo goed als zeker van dat Bart het spel ging winnen. Maar in de wondere wereld van het bordspel ben je nooit klaar met je medespelers natuurlijk, zeker als die Marc heten en een thuismatch spelen.

Tijdens het spel was het me al opgevallen dat De Aalvlugge Van Aarschot zich redelijk rustig hield. Tegen zijn natuur en dus verdacht. Marc deed kalmpjes zijn ding, moeide zich niet teveel in de conflicten maar was, vliegend onder onze radar, aan een indrukwekkende remonte bezig. Nog straffer, zo bleek na de derde en laatste betaaldag, was dat die remonte door geen van ons drieën geriposteerd kon worden. Hij won.

De eindstand:

1. Marc: 80 punten (Mister Goldbraü, voor zolang het duurt)
2. Bart: 77 punten
3. Dominique: 46 punten
4. Steven: 39 punten

Ik was gehandicapt. Ik drink niet en ken niets van bier. Ik weet alleen dat het gebrouwen wordt. Wacht maar tot er een Colaspel uitkomt. Ik zal ze eens een poepie laten ruiken!

En als het spel toch nog eens op tafel komt trek ik met mijn tegenstanders eerst De Knoet in. Ik voeder ze allemaal zo zat als, euh, een knoet en dàn zullen we eens zien wie Mister Goldbraü wordt.

Voor mij een cola graag. Dank u.

Schol!